Een sitemap is een bestand dat de URL’s van uw website opsomt. Het dient als een gids voor de crawlers van Google of Bing om uw pagina’s te doorlopen. Zonder dit bestand kunnen bepaalde delen van uw site onzichtbaar blijven in de zoekresultaten, zelfs als hun inhoud relevant is. Begrijpen hoe het werkt, stelt u in staat om indexeringsproblemen te verhelpen die veel website-eigenaren negeren.
Wat Google niet meer leest in uw XML-sitemap
Heeft u al tags zoals priority of changefreq in een XML-sitemapbestand gezien? Google negeert ze. Deze twee velden, hoewel aanwezig in de specificatie van het protocol, hebben geen effect op de crawlfrequentie of de ranking van uw pagina’s.
Daarentegen blijft de tag lastmod het enige versheidsignaal dat door Google wordt gebruikt. Het geeft de datum van de laatste werkelijke wijziging van een pagina aan. Als u deze bijwerkt bij elke publicatie of correctie, weten de crawlers welke URL’s ze prioriteit moeten geven bij het opnieuw bezoeken.
Een veelvoorkomende val: sommige tools regenereren de sitemap door de lastmod-datum van alle pagina’s bij te werken, zelfs diegene die niet zijn veranderd. Dit gedrag verstoort het signaal. Google begint uiteindelijk deze tag op uw site niet meer te vertrouwen. Controleer of uw sitemapgenerator lastmod alleen bijwerkt op de pagina’s die daadwerkelijk zijn gewijzigd. Om dit onderwerp met concrete voorbeelden te verkennen, beschrijft de site pepseo.fr in detail de beste configuratiepraktijken.
Sitemap en crawlbudget: waarom grote sites niet zonder kunnen
Laten we een eenvoudig voorbeeld nemen. Uw site bevat duizenden pagina’s. Googlebot heeft beperkte tijd om elke site te crawlen. Deze tijd, het crawlbudget, varieert afhankelijk van de autoriteit van uw domein en de snelheid van uw server.
Zonder sitemap ontdekt de crawler uw pagina’s door de interne links te volgen. Als een pagina slecht is verbonden met de rest van de site (geen link vanuit het menu, geen contextuele link), kan deze nooit worden gecrawld. De XML-sitemap compenseert dit probleem door elke URL expliciet te declareren.
Voor sites met minder dan honderd pagina’s, met een correcte interne linkstructuur, blijft de sitemap nuttig maar minder kritisch. Grote of complex gestructureerde sites zijn er direct van afhankelijk om hun diepere pagina’s te laten indexeren.
<h3Wees orfeline pagina's en onzichtbare inhoud
Een weeskindpagina is een pagina die door geen enkele andere pagina van de site is gelinkt. Het bestaat op de server, maar er leidt geen navigatiepad naartoe. Googlebot zal het alleen vinden als het in de sitemap staat.
<p publiceert u regelmatig inhoud? Elk nieuw artikel moet ontdekt worden. De sitemap versnelt dit proces door de nieuwe URL's direct na publicatie aan te geven.
Een sitemap indienen bij Google: de twee methoden die nog steeds werken
Tot 2023 was het mogelijk om Google te “pingen” om een nieuwe sitemap aan te geven. Deze methode werkt niet meer. Google heeft zijn ping-endpoint in juni 2023 afgeschreven, en URL’s van het type /ping?sitemap= geven nu een 404-fout terug.
Twee methoden blijven geldig:
- Dien de sitemap in via Google Search Console, in het rapport Sitemaps. U krijgt feedback over het aantal ontdekte URL’s en eventuele opmaakfouten.
- Declareer de sitemap in het robots.txt-bestand met de richtlijn Sitemap: gevolgd door de URL van het bestand. Deze aanpak garandeert automatische ontdekking, zelfs zonder handmatige tussenkomst in Search Console.
De combinatie van beide biedt het beste resultaat. Search Console geeft u een diagnose, robots.txt zorgt voor permanente ontdekking door alle compatibele crawlers.
HTML-sitemap en XML-sitemap: twee bestanden, twee doelgroepen
De XML-sitemap is gericht op zoekmachines. Het bevat technische gegevens: URL, wijzigingsdatum, taal. Het formaat is gestructureerd om door machines te worden gelezen.
De HTML-sitemap is daarentegen een klassieke pagina van uw site, zichtbaar voor bezoekers. Het toont de lijst van uw secties en pagina’s in de vorm van klikbare links. De rol ervan is om de navigatie te verbeteren voor gebruikers die naar een specifieke pagina zoeken.
De XML-sitemap blijft de prioriteit voor SEO. De HTML is een nuttige aanvulling voor de gebruikerservaring, maar heeft niet hetzelfde gewicht bij Google. Als u moet kiezen waar te beginnen, komt het XML-bestand eerst.
Wat de XML-sitemap moet bevatten
De regel is eenvoudig: neem alleen de pagina’s op die u in de zoekresultaten wilt zien. Pagina’s met een noindex-tag, inlogpagina’s, pagina’s met interne zoekresultaten hebben geen plaats in de sitemap.
- De belangrijkste pagina’s (home, categorieën, diensten, blogartikelen) moeten erin staan.
- Alleen canonieke URL’s: als meerdere URL’s naar dezelfde inhoud leiden, verschijnt alleen de canonieke versie in het bestand.
- Afbeeldingen en video’s kunnen specifieke sitemaps hebben, nuttig om te verschijnen in Google Afbeeldingen of Google Video’s.
Veelvoorkomende fouten die de effectiviteit van een sitemap verminderen
Een slecht geconfigureerde sitemap kan meer kwaad dan goed doen. URL’s die een 404-fout retourneren, verminderen het vertrouwen van Googlebot in uw bestand. Als de crawler merkt dat de helft van uw URL’s gebroken is, vertraagt hij de crawling van de rest.
Een andere veelvoorkomende fout: een sitemap die de grootte limiet overschrijdt. Het protocol staat maximaal 50.000 URL’s per bestand toe, met een grootte die niet groter is dan 50 MB. Daarboven moet het worden verdeeld in meerdere bestanden en worden samengevoegd via een sitemapindex.
Verwarrend sitemap met indexeringsgarantie. Een URL indienen dwingt Google niet om deze te indexeren. De zoekmachine beslist zelf of de pagina het verdient om in zijn index te verschijnen, op basis van de kwaliteit en relevantie. De sitemap vergemakkelijkt de ontdekking, niet de ranking.
Een goed onderhouden sitemapbestand, bijgewerkt bij elke werkelijke wijziging van de inhoud en ingediend via de juiste kanalen, blijft een van de eenvoudigste technische middelen om de zichtbaarheid van een website te verbeteren. Het werk stopt niet bij de creatie: controleer regelmatig de inhoud in Search Console om foutieve URL’s op te sporen en het bestand dienovereenkomstig aan te passen.
